Kominek z wkładem jest nie tylko ozdobą salonu, może także stanowić bardzo wydajne i ekonomiczne źródło ciepła dla całego domu. Aby tak się stało musi być podłączony do systemu dystrybucji gorącego powietrza (DGP) (innym rozwiązaniem jest użycie wkładu z płaszczem wodnym).

Mamy do wyboru dwa sposoby dystrybucji powietrza:
Naturalny (grawitacyjny) obieg powietrza
To rozwiązanie jest możliwe zwykle tylko wtedy gdy mamy do ogrzania pomieszczenia znajdujące się niedaleko kominka. Uznaje się że maksymalna odległość na jaką można skutecznie przekazać ciepłe powietrze w poziomie to 3 m. W przypadku systemu grawitacyjnego dystrybucja nie będzie też działała wydajnie dla wielu pomieszczeń. W przypadku jednak gdy kominek stoi centralnie w domu i system dotyczy niewielu pomieszczeń to rozwiązanie jest wyjątkowo wydajne i niezawodne. Jedną z jego najistotniejszych zalet jest pełna niezależność od innych źródeł energii.

Mechaniczny (wymuszony) obieg powietrza W takich systemach rozprowadzenie powietrza wspomagane jest przez elektryczną turbinę. Pozwala to zapewnić równomierne rozprowadzenie ciepła i jego przekazanie na znacznie większe odległości.

Niezależnie od wybranego sposobu bardzo ważne jest by system rozważnie zaplanować i do jego wykonania używać odpowiednich materiałów. Użyte kanały muszą być przystosowane do wysokich temperatur i powinny być dobrze izolowane, powinny zawierać odpowiednie wyciszenia by zapobiec przenoszeniu się dźwięków pomiędzy pomieszczeniami. Ważna jest lokalizacja turbiny i czujnika ciepła by elektronika sterująca faktycznie reagowała na zmiany temperatury. Istotna jest też lokalizacja zakończeń (kratka lub anemostat wprowadzający ciepłe powietrze) ale pamiętać też musimy o zapewnieniu odpływu powietrza z każdego z pomieszczeń.

O systemie warto pomyśleć już na etapie stawiania murów (pozwala to uniknąć pewnych błędów i zmniejszyć koszty późniejszej instalacji). W przypadku wątpliwości zapraszamy do zadawania pytań.